Uszczelnianie ościeżnic. Nieszczelność wynikającą z niewłaściwego umocowania ościeżnicy w murze likwiduje się w sposób następujący: po oderwaniu listwy przyściennej uzupełnia się niedobory pakuł, upychając je w wolnej przestrzeni (np. za pomocą starego wkrętaka), po czym wyrównuje się ubytki tynku zaprawą gipsową i ponownie przybija listwę, dbając o to, aby szczelnie przylegała do tynku i ościeżnicy.
Niewłaściwe dopasowanie ram okiennych do ościeżnicy może być korygowane przez umieszczenie we wrębach ościeżnicy samoprzylepnych pasków z elastycznego tworzywa sztucznego, albo przyklejenie tam warkoczy z waty, klejem własnej roboty (mąka żytnia + woda). Są to sposoby stosunkowo tanie, ale wystarczające tylko na jeden sezon. Znacznie lepsze jest uszczelnienie ram taśmą metalową, która spełnia swoją funkcję przez kilka lat. Szpary między ościeżnicą drzwiową a murem likwiduje się podobnie jak szpary przy ościeżnicach okiennych, jednak w tym wypadku stosuje się zaprawę cementowo-wapienną 1:2:6 . Natomiast nadmierne szczeliny pomiędzy skrzydłem drzwiowym a ościeżnicą likwiduje się przez przybicie do drewnianej ościeżnicy uszczelki z filcu tub gumy. Z jednego z tych materiałów wycina się paski szerokości 25…30 mm, które przykleja się lub przybija gwoździami do ościeżnicy w takim miejscu, aby ściśle przylegały bocznymi krawędziami do zamkniętych drzwi. Wskazane jest ponadto przybicie na wierzchu listew drewnianych w odległości 3 mm od powierzchni zamkniętych drzwi. Listwy grubości 5…8 mm przybija się gwoździami w odstępach co 30 mm. Podobnie mocuje się paski filcu lub gumy do progu. Ponieważ drzwi otwierają się do wewnątrz mieszkania, uszczelnienie wykonuje się od strony zewnętrznej. Jeśli ościeżnica jest metalowa — skrzydło drzwi obija się taśmą metalową, tak samo jak ramy okienne.